Monday, January 18, 2016

පෙරමුණේ රාල



ආඩම්බර මී ජාතිය සතුරු බියෙන් මිරිකෙද්දී
ලැජ්ජා නැද්ද මූසිකයෙනි ගම හැරදා පැන යන්නට
හැම් බේකන් චීස් බටර් තියෙන  නිසා වෙන රටවල
දුප්පත් රට අත හැරදා සැප විඳින්ට පිට රට යන
කකුල් දෙකේ සතුන් වගේ,ලැජ්ජ නැද්ද මූසිකයෙනි
ගම හැරදා පැන යන්නට...
බළලා ලොකු සතෙකු තමයි -උගෙ නිය පොතු නපුරු තමයි
ඒත් අපේ එක්සත් කම ඊට වැඩිය ලොකුයි නේද....
(ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය මෙහෙය වූ 1977වර්ෂය සඳහාවූ පාඨශාලීය නාට්‍ය තරගයෙන් සමස්ත ලංකා ප්‍රථම ස්ථානය දිනා ජ්‍යෙෂ්ට අංශයේ හොදම නාට්‍ය ලෙස සම්මානයට පාත්‍රවූ පෙරමුණේ රාල නමැති නාට්‍ය ඔපවත් කළ ඉහත සඳහන් ගීතය අර්ථවත් වන්නේ සතුරු බලවේග හමුවේදී ජාතියක එකමුතු බවේ අගය සළකා බලන විටය. එදා 1977 නුවරඑළියේ ගාමිණී මහා විද්‍යාලයෙන් කොළඹ පැමිණ අගනුවර රාජකීය විද්‍යාලයේ නව රඟහලේදී මහත් ආත්ම විශ්වාසයෙන් යුතුව “පෙරමුණේ රාල“නාට්‍ය රඟ දැක්වූ කුඩා සිසු සිසුවියෝ අද මහා පෞරුෂයෙන් වැඩුණු ජාතියට වැඩ දායක  පුරවැසියන් වී සිටිනු දකින අපි බොහෝ සතුටින් ඔකඳ වෙමු.ඉතින් ඒ සිසු කැල කවුරුන්ද යනු සටහන් තැබීම අපගේ යුතු කමක් බව නොකියා බැරිය.)
චරිත නිරූපණය
1බළලා....................කමල් ජානක ගුණවර්ධන ශිෂ්‍යයා...අද වි‍ශේෂඥ ශල්‍ය වෛද්‍ය වරයෙකි .ඇමරිකා එ.ජනපදයේ සේවය කරයි.
2අණබෙර මීයා..........නවාස් ජිප්රි  ශිෂ්‍යයා.....................අද විශේෂඥ ශල්‍ය වෛද්‍ය වරයෙකි.ශ්‍රී ලංකාවේ සේවය කරයි.
3 මී සභාපති..............චූලානන්ද පෙරේරා ශිෂ්‍යයා........... ආගමන විගමන පාලක ජනරාල් වරයා ලෙස සේවය නිමවා අද රේගු අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් වරයා ලෙස සේවය කරයි.
4මී ලේකම්................එස්. මුරලිදරන්..ශිෂ්‍යයා................. අද කොළඹ සාර්ථක තොග වෙළඳ ව්‍යාපාරික මහතෙකි.
5 පළමු මීයා...............එම්. කරුණාරත්න ශිෂ්‍යයා..............අද සමුපකාර සංවර්ධන කොමසාරිස් ජනරාල් වරයා ලෙස සේවය කරයි.
6දෙවැනි මීයා.......... උපාලි සෙනෙවිරත්න ශිෂ්‍යයා ........................................අද රජයේ වෛද්‍යවරයකු ලෙස ගාල්ල ප්‍රදේශයේ සේවය කරයි.
7තෙවැනි මීයා............ඒ.එම්. ඉක්බාල්..ශිෂ්‍යයා...................අද ප්‍රවීන ඖෂධ වේදියකු ලෙස තම ව්‍යාපාරයෙන් සේවය කරයි.
8 මී හාමිනේ................චන්ද්‍රලතා බඹරවාන ශිෂ්‍යාව...............අද ප්‍රවීන ගුරුවරියක ලෙස රජයේ අධ්‍යාපන
සේවයේ යෙදෙයි.  .  9 මී පැටික්කා.........රංජිත් තිස්ස කුමාර ශිෂ්‍යයා   19 එන්.ඒ.විමලදාස ශිෂ්‍යයා  අද රජයේ විදුහල් පති වරයකු ලෙස නුවරඑළියේ කිකිළියාමාන විද්‍යාලයේ සේවය කරයි.          

Saturday, September 19, 2015

ඔබ නැතිව ඔබ එක්ක



සීතලේ මිදුණු හාත්පස
අවදියෙන් මුත් නිදිබරය
මිනිස් බව
       උණුසුම් වන්නට ආයාසයෙන්
       කලු ලෝගු කබා හා හිස් වැසුම්
        වීදියේ එහා මෙහා
        පිය මං කෙරේ සෙවණැලි
දැල් කවුලුවෙන් මෙපිට
හිද සිටියි ඔහු
සීතලෙන් ලේ මිදුණු



     දිනය ඇරැඹී ඇත
     එදිනෙදා අත මිටට
     සැනසුමක් පතා එකිනෙකා
     ළංවේ ගැහෙන හදවත්
     දැල සහිත කවුලුව වෙත
මිට මෙලවූ අතැගිලි
කවුලුවෙන් මොබ එවා
අසරණ දෑස් යුග එකිනෙක
බලා සිටිනුයේ දැල් කවුලුවෙන්

     
සියුමැලි දිගැටි අතැගිලි මිටක්
කවුලුවෙන් ආවේය සීරුවෙන්
මිටි කළ ඇගිලි දිග හැර
දැමිණි නොවටනා රන් වැලක්
     උකසට තැබිය හැකිදැයි විමතියකි ඔහු හට
    බැලුවේය දැල් කවුලුව හරහා ඒ කවුරුදැයි
බියත් අසරණ බවත්
සිතුවම් කළ මුවැත්තියක
සිටියාය සුසුම් නවතාගෙන
අසරණය අහිංසකය එඩිතරය
ඒ මුව දෙනෙත
     මොහොතකට සියුම් ලෙස
     ඔහු හද රිදුම් දිණි
මනුසත් බව ලැබූ මුවැත්තියකය මේ
කුමක් හෝ අග හිගයක්
පිරිමසා ගන්ට නොවැ
ඔහු සිත කෙදිරි ගා සිහින් ලෙස වැලපිණි
    ලාච්චුවෙන් ගත් රුපියල්
    තැබුවේය ඔහු රිසිට්ටුව සමග
අතැගිලි දිගු විය   ඩැහැගත් මුදල ගෙන
හැරී දිව ගියාය ඈ පඩි පෙළ බැස
මීදුම ගලයි පරිසරය...
ඔහු මොහොතක් දෙකක්
බලා සිටියේය ඇය යන දෙස

හදවත රහස් වේගයෙන්
ගැහෙනු දැනෙනුයේ රලු සොදුරු මිනිසාට
අර දෑස කතා කර
කිවූ දහසක් සෝ ගීත
වැටහී තිබේ ඔහු හට
     කුමක්ද මේ වේදනාව
මුව දෑසෙන් දුටු  මිනිස් කමේ වේදනාවයි මේ
අවසානයේ ඔහු ඇය  අප හදට කොදුරා
පසක් කර දෙයි ...“මනස් පරිසරයක තරම!“   ප්‍රේමයක ත්‍රිමානය!
           සුන්දරය ඒ ,එහෙත් වැහිබරය
           මිහිදුමෙන්චමත්කාරය  ,එහෙත් අදුරු වැහි වළාවෙන් ගහණය
ගැඹුරුයි!
සංකීර්ණයි !
සුන්දරයි !
මේ මානව මනස් වත

Thursday, August 20, 2015

එක ලෝකයක එකම එක මිනිහා



නෝනාවරුනි මහත්වරුනි ,
කථකයා සිය තියුණු කටහඩින් රැස්ව සිටි මිනිසුන් ඇමතු වේය......, “මේ ලෝකයේ අප සැමට පායන්නේ එක හිරුය..එළිය දෙන්නේ එක සදුය.කිසිසේත්ම අපේ උතුම් ජාතියක් උදෙසා වෙනම ඉර එළියක් ලබා දෙන්නට දෙවියන්ටවත් නො හැකිය.
අප සැම එකම දෙපාවන් නිසා කිසිවකුටවත් තව පා දෙකක් වැඩියෙන් හෝ අඩුවෙන් පුදන්නට දෙවියන්වත් කැමති නැත..
අනෙකාට වඩා ඉහළින් වැජඹෙන්නට හැම විටම අපට අවකාශ නො ලැබේ...එයට හේතුව අනෙකාද එලෙස වැජඹෙන්නට සිතන බැවිනි..සිතුවොත් නුඹලා නිතර ගැටෙනු ඇත...
වෙන්වී ජීවත් විය යුතුනම් අප යායුතු වන්නේ,හිමව් අරණයකටය..එහිද විවිධ ජාති කුල සහිත තුරුලතා  එකට ජීවත්වන බව අපට පෙනෙනු ඇත...
ඉතින් අප වෙන්ව වසන්නට සිතා අපගේ ජාතිය රැගෙන කාන්තාරයකට ගියහොත් ,ටික කලකට අපේ ආත්මාර්ථකම සැනසෙනු ඇත..එහෙත් ටික කලක් යත්ම අප අතර ඇති  වෙනත් වෙනත් වෙනස්කම් දැක එය අපගේ සිතට වදයක් වනු ඇත.උස කොට,සිහින් මහත්,කලු සුදු,තලඑලෙලු?...........
අහෝ මොන තරම් වෙනස්කම් තිබෙනවා ද...ඉතින් අපි ඒ වෙනස්කම් ගැන හිත හිතා එක එකා සමග ගැටෙනු ඇත.ඒ ඒ වෙනස්කම් අනුව බෙදි බෙදී යුද වදිනු ඇත.
බලන්න අර විවිධ පැහැයෙන් විවිධ හැඩ රුවින් පිපෙන මල් යාය!.මොන තරම් හැඩද,මොන තරම් සුවද ද?ඒ මල් තරම් සුවයෙන් සැනසෙන්නට,ලොව සනසන්නට අපට පින් නැත්තේ ඇයි ?..

Sunday, January 18, 2015

*මුහුණට මුහුණ *



මුහුණ දෙස බලන්න
දෙනෙත් හමුවනු ඇති
දෑස් දෙස හොදින් බලා සිටින්න
දෑත් එක්වනු ඇත
අත් නොහැර බැදි සිටින්න
හදවත් පෙනෙනු ඇත
කියවන්න හදෙහි ඇති දේ
හදට හද වෙලෙනු ඇත
හිත් දෙකක් මුත්
දැනෙනු ඇත හද එකක් ලෙස